Een andere visie

'In de war zijn' en 'vergeetachtig worden’:

Het in de war zijn in je hoofd kan op alle leeftijden voorkomen, meestal is er iets gebeurd. Mensen weten zich dat soms niet meer te herinneren. Een val, een ontslag, een scheiding, een ernstige ziekte, een overlijden van een dierbare, iets wat kennelijk een enorme impact heeft gehad op de gevoelige geest. De meeste mensen komen hier zelf wel uit, sommigen niet. Voorwaarden om beter te worden zijn: rust, aarding, liefde, vertrouwen, een veilige omgeving , ruimte en tijd. De geest kan zo zelf weer op orde komen.

Dementeren zou wel eens een verwaarlozing van deze ‘in de war-fase’ kunnen zijn in mijn ogen. De geest komt niet op orde en doordat wij niet weten hoe het werkt wordt de chaos steeds groter. Dit met alle verdrietige gevolgen die we dagelijks om ons heen en in de verpleeghuizen kunnen zien.

Wanneer ook nog medicijnen geslikt worden als anti depressiva of slaaptabletten dan is het al helemaal moeilijk om de weg naar je ZELF alleen terug te vinden.

Eerste aanraking met dementie

Marion kwam voor het eerst in aanraking met mensen met dementie in de jaren 70 tijdens een rondleiding in een verpleeghuis. Ze was geschokt. Ook in het zorgcentrum waar zij directeur was, kwamen steeds meer mensen met dementie voor. Haar schoonvader en later schoonmoeder gingen ook dementeren. Haar werk verlegde zich van gezond ouder worden naar het ontwikkelen van de levenskwaliteit van dementerende mensen en hun familie. Negatieve ervaringen in het omgaan met mensen in verpleeghuizen die zij zelf had meegemaakt,

brachten haar er toe een steentje bij te willen dragen aan waardige zorg. Zij ontwikkelde vanuit haar ‘Bureau voor gezondheidsontwikkeling’ trainingen en begeleidingsweken voor mantelzorgers, vrijwilligers en professionals. In 2000 studeerde zij af als Master of arts in de Psycho Gerontology en schreef zij de thesis: Ontwikkeling van levenskwaliteit voor dementerende mensen en hun familie. Hierin wordt haar visie en training besproken en ook het reguliere denken en bestaande methodieken.

Dementie als overgangsfase

Het is nodig te weten hoe het werkt en wat er van de omgeving gevraagd wordt zodat de mens die in deze beginfase verkeert de weg terug vindt. In mijn ogen is het een geestelijke fase en de mens moet geholpen worden. Ik ben dus niet bezig met de ZIEKTE dementie te BESTRIJDEN. Uiteindelijk beschouw ik dementeren meer als een overgangsfase en HELPEN wij MENSEN. Mijn ervaring is dat zij ineens naar een hogere bewustzijnsdimensie zijn gegaan en het contact met de aarde zijn kwijtgeraakt.

Wil je als mens in contact komen met de mens die in de war is of dementeert, dan kan dat alleen vanuit je hart: met liefde, aandacht, ruimte, zonder oordelen.

Wil je als mens weten wat nodig is op een moment dat het heel lastig is, dan kan dat alleen vanuit je hart en in volle overgave naar het hogere: de een noemt dat God, de ander de ziel: hoger bewustzijn.

Stel een vraag en het antwoord is er. Uit onmacht wordt op het moment dat een verward persoon moeilijkheden veroorzaakt, te vaak door de omgeving teruggegrepen op het hoofd, het ego: het willen regelen voor de ander, medicijnen geven, boosheid of irritatie, in het ergste geval negeren of opsluiten.

  • Ervaringen delen we

    Symposium

    Om de paar jaar houden we een symposium om ervaringen te delen. In 2012 werd ter gelegenheid van het eerste lustrum van Herberg Panta Rhei het symposium 'Samen kwaliteit van leven ontwikkelen: er zijn voor elkaar’ gehouden. Er werd gesproken over het begeleidingsprogramma voor mensen met dementie en hun partners, die er bewust voor kiezen samen thuis te blijven wonen. Daarnaast werd ook gesproken over partners, die mensen met dementie blijven zien als volwaardige mensen. Hoe ga je bewust in relatie met wat er is? Hoe ga je om met jezelf als het lastig wordt?

    Dr. Rinske van Koningsveld (neurologe van het Elkerliek ziekenhuis Helmond), Hans Reijnen, (Natuurarts), Marcel Roncken (zoon van Karel), Kees (heeft een niet aangeboren hersenletsel), familieleden, medewerksters van herberg Panta Rhei, Drs. Hugo van der Wal van het Ministerie van WVS vertelden allen hun positieve ervaringen over onze manier van werken en plaatsten het in het grotere geheel. In 2017 zal het tweede symposium plaats vinden.

    Hans Leeflang maakte me duidelijk dat Natuurlijk Gaia een laboratorium is en dat wat hier gezegd en geleefd wordt uniek is in ons land. Een plek waar we met een andere visie, kennis van het proces, aandacht en liefde mensen die vergeetachtig worden en in de war zijn op tijd geholpen worden. Een onverwachte bijwerking is dat wijzelf, familieleden en professionals, betere mensen worden hierdoor. Minder in ons hoofd, meer in ons hart en spiritueler. Voor mij zijn mensen die dementeren mijn leermeesters en ik hun dienaar. Ook kinderen van ouders die dementeren zouden hier hun voordeel mee kunnen doen.  Allemaal het doen en onderzoeken WAARD.

  • Het kan echt anders, en dat gaan wij doen in Natuurlijk Gaia.

    Onze sfeer is al een goede omgeving , ook voor de verwarde mens. Familieleden en wijkbewoners die dat willen worden getraind.  Het gezin krijgt hulp zoveel als nodig is. Menselijke maat en afgestemd in het moment zelf.

    Er wordt geen aanspraak gedaan op WMO gelden. De trainingen worden geschonken en de hulp aan elkaar ook. Een plek waar we met een andere visie mensen die vergeetachtig worden op tijd helpen met kennis van het proces, aandacht en liefde.

    Marion van den Waardenberg M.A. Psycho Gerontology  / Lerares NX11, gezondheidskunde, huishoudkunde en omgangskunde.

    Het kan echt anders, en dat gaan wij doen in Natuurlijk Gaia.
  • Meer weten over Natuurlijk Gaia?

    Wij beantwoorden je vragen graag.

    Heb je interesse, een vraag of wil je graag vrijblijvend spreken met één van de toekomstige bewoners?

    Neem contact op